Wie ben ik?
Over mij
Mijn naam is Suzanne. Ik ben 44, getrouwd met Bart en ik heb twee zoons van 18 en 16 jaar oud.
Ik ben psycholoog en geef behandeling aan mensen met bijvoorbeeld angstklachten of trauma-gerelateerde klachten. En al deze technieken pas ik ook regelmatig op mijzelf toe.
Ik ben van mijzelf wat angstig aangelegd op sommige gebieden, zoals op het gebied van paardrijden. Van jongs af aan ben ik dol op paarden en vroeger was ik eigenlijk niet bang om te rijden. Wel had ik toen al een voorkeur voor ‘brave paarden’. Voor mij hoefde die gekkigheid nooit zo. Ik heb jarenlang verschillende verzorgpaarden gehad, de één wat braver dan de ander. Naarmate ik ouder werd nam de angst toe. Ik hou gewoon van ‘veilig’.
Sinds 2015 ben ik de trotse eigenaresse van mijn eigen paard Cantero. Hij is mijn eerste eigen paard en daarmee mijn leermeester. Zowel op het gebied van paarden houden, als op het gebied van omgaan met angst, het aangaan van uitdagingen. Gelukkig heb ik vanuit mijn vak een grote gereedschapskist met technieken die mij hierbij helpen. Maar angst hoort ook gewoon bij het leven en ik ben wie ik ben.
Cantero
Cantero is een Spaans paard van inmiddels 18 jaar (2010). Hij is in Spanje geboren in de buurt van Salamanca, vlakbij Portugal. Hij was 7 toen ik hem kocht. Toen was hij nog hengst, maar hartstikke braaf. Hij is in Spanje ingereden en ik heb foto’s van hem met een dameszadel en hoe hij als hengst onder het zadel bij de merrie- en veulenwei staat.
Cantero is aan de hand een heel gemakkelijk paard. Hij is sensitief en beleefd. Je kunt hem gemakkelijk een stapje opzij zetten of aan een pluk manen meenemen. Hij laat zich overal aanraken, hij is gemakkelijk met het behandelen van wonden, toedienen van medicatie etc. Zijn hoeven bekap ik zelf waarbij hij meestal los staat. Hij zal nooit trappen. Ik durf niet te zeggen dat hij ook nooit zal bijten. Hij is namelijk ontzettend dol op eten en als hij denkt dat iemand een snoepje heeft dan hapt hij zo in je vingers. Maar hij bijt niet uit kwaaiïgheid.
Hij is de baas van de kudde en staat dan ook vooraan als er gevoerd wordt. Hij eet snel en veel en loopt dan ook voortdurend het risico om te dik te worden. In het verleden is hij ook flink te dik geweest, maar inmiddels heb ik dit aardig onder controle. Naast dat ik de inname van hooi/gras beperk is het ook van groot belang om hem goed in beweging te houden.
Onder het zadel is hij ook bijna altijd braaf. Maar hij is erg introvert en kan vrijwel ongemerkt spanning opbouwen. Als dit dan teveel wordt kan dat er in ene uitknallen. Dit uit zich dan in in ene keihard wegrennen.
Cantero is zelf niet zo snel bang, maar hij kan wel erg reageren op wat andere paarden doen. Als andere paarden schrikken, reageert Cantero ‘groter’. Wederom door te gaan rennen. In geval van twijfel, niet kijken, niet nadenken, niet opzij springen, maar keihard naar voren wegrennen.
Gelukkig doet hij dit niet vaak, want dan is mijn superbrave makkelijke kinderpony in ene wel heel heftig…